دیجی نما

پیوند سر و چالشهای پیش رو! ممکن یا نا ممکن

نزدیک به دو هفته قبل سرجیو کاناوارو جراح مغز و اعصاب ایتالیایی ادعایی مبنی بر انجام موفقیت آمیز اولین پیوند سر در جهان ارایه داد. همانطور که در دیجی نما خواندید کاناوارو هیچ مدرکی برای اثبات ادعای خود ارائه ندادو فقط به توضیح مختصری در مورد چگونگی انجام عمل بسنده کرد.

 

برخی از چالش های پیش رو در عمل پیوند سر به شرح زیر میباشند:

 

۱-احتمالا بار ها اصطلاح پس زده شدن پیوند را شنیده باشید! دلیل پس زده شدن پیوند حمله سلولهای ایمنی فرد گیرنده به عضو دریافتی است به این صورت که سلولهای ایمنی فرد گیرنده، عضو دریافتی را به عنوان عامل بیگانه شناسایی کرده و به آن حمله میکنند.در سیستم عصبی نیز نوعی از گلیا ها نقش دفاعی دارند و هر عاملی که آنتی ژن های بیگانه داشته باشد را مورد حمله قرار میدهند.

 

سر، خود شامل چند ارگان بسیار پیچیده است و علاوه بر مغز اندام هایی مانند گوش ها، چشم ها وغدد را دارا می باشد که به سیستم ایمنی عمومی بدن متصل است .بنابراین واکنش سیستم ایمنی به سر بیگانه بسیار شدید خواهد بود و در عرض مدت کوتاهی بدن، سر مهاجم را پس خواهد زد.این تهاجم به حدی قوی خواهد بود که هیچ یک از داروهای سرکوب کننده ایمنی حال حاضر توانایی مقابله با آن را نخواهند داشت.

 

 

۲-برای انجام این عمل باید برش ها با دقت بسیار بالایی انجام شده تا کمترین آسیب به آکسون ها واد شود.در حال حاضر امکانات لازم برای این نوع برش و اتصال دقیق دو نقطه قطع شده در اختیار جراحان قرار ندارد و برش حتی با تیز ترین ابزار ها نیز باعث آسیب بافتی میشود. همچنین میتوان با فزیز کردن مغز از شدت این آسیب ها کاست ولی همچنان مقدار قابل توجهی از نورون ها در عملکرد دچار مشکل خواهند شد.

 

۳-برای انجام این عمل باید رگ های خونی در مدت کوتاهی به گونه دقیقی پیوند زده شوند.این مدت زمان باید به حدی کوتاه باشد که موجب آسیب مغزی نشود.پیوند سرخرگ ها به مراتب بسیار سخت تر از پیوند سیاهرگ هاست که دلیل آن کم بودن قطر سرخرگ و مقدار زیاد بافت پیوندی و ماهیچه ای اطراف آن میباشد که این عوامل در مجموع موجب تنگ تر شدن دهانه سرخرگ خالی و سخت تر شدن عمل پیوند میشود.

 

۴-مساله دیگر این است که حتی در صورت میسر شدن پیوند میزان درد احساس شده توسط فرد گیرنده پیوند به طرز باور نکردنی زیاد خواهد بود!ولی با توجه پیشرفت علم کنونی میتوان با دارو یا روش های دیگر میزان درد را کم و قابل تحمل کرد.

 

با وجود همه این محدودیت ها در سال های گذشته شاهد جراحی های مشابه روی حیوانات بودیم که تا حدودی امیدوار کننده هستند.برای مثال پیوند مشابهی در سالها پیش توسط کاناوارو روی یک میمون انجام شد و مشاهده شد میمون توانایی دیدن و شنیدن و خوردن را داراست ولی به علت عدم پیوند نخاع از گردن به پایین فلج بود.

 

 

همچنین در طی سال های اخیر شاهد چندین نوع پیوند عجیب شامل ایجاد حیوانات دو سر بوده ایم که آینده این علم را امید بخش تر کرده است.برای مثال پروژه ای که در سال ۱۹۵۰صورت گرفت وسر یک سگ را با پیوند زدن عروق به دستگاه هایی که اعمال حیاتی را کنترل میکرد توانستند ۲۹روز زنده نگه دارند و سر سگ فعالیت های طبیعی از قبیل خوردن‌، دیدن و لامسه را ادامه داده و طبیعی رفتار میکرد.

 

 

با وجود همه چالشها و مشکلاتی که بر سر راه این پیوند “بحث برانگیز” وجود دارد باید منتظر نتیجه نهایی این دست از عمل ها به خصوص عمل پیوند بین فرد قطع نخاعی و فرد مرگ مغزی که کاناوارو قول آن را به دنیا داده است باشیم. آیا مسیر علم پزشکی تغییر خواهد کرد یا علم کنونی ما توانایی انجام چنین عملی را نخواهد داشت؟

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

پاسخ دهید

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار